O mnie.

Liv {‘98} - bohaterka bajroniczna, uczennica drugiej klasy gimnazjum w jakże malowniczym i niezwykle popularnym mieście zwanym Konin (nie, nie znajdziecie go na mapie, bo jest zbyt zajebisty), próbująca coś kreatywnego z siebie wykrzesać, lecz nie zawsze jej to wychodzi. Yaoistka z krwi i kości, co nieco denerwuje zarówno jej znajomych, jak i rodziców. Kocha bez względu na płeć, wyznanie, pochodzenie czy też poglądy. Przyciągają ją oryginalne, mające pomysł na siebie i nieco inteligencji osoby. Jedynaczka, nad czym ubolewała w przeszłości, lecz teraz w sumie jej to zwista. Realistka. Ateistka. Posiada wiele fobii, niektóre z nich są komiczne. Tańczy od dwóch lat hip-hop i wszystkie style z nim powiązane. Bawarka, dużo bawarki. Pożeraczka książek. Trochę fotografuje. Wielbicielka komiksów. Zakochana w twórczości Tima Burtona. Wychowana na bajkach Disneya i kreskówkach piorących mózg. Creepypasty i horrory. Nie pije. Nie pali. Nie ćpa. Grzeczniutka, nieprawdaż? Niekoniecznie. Seme. Czasami śpiewa, a sąsiadom więdną uszy. Babcia jest jej bratnią duszą i to z nią ma najlepszy kontakt. Uważa, że muzyka jest zbyt piękna, by zamykać się tylko w jednym jej gatunku. Znienawidzona przez wf-istkę. Woli pytać, niż odpowiadać. Wszędzie jej pełno. Gaduła. Bywa aspołeczna. Czasem ma taki dzień, że nie chce nikogo widzieć. Każdego traktuje po równo. Trudno zdobyć jej zaufanie. Chamska w skrajnych przypadkach. Szczera aż do bólu. Metr sześćdziesiąt dziewięć wredoty. Chorobliwie blada. Nosi to, co jej się podoba, a nie co jest aktualnie modne. Za glany, kostkę i skórzaną kurtkę jest w stanie zabić. Bez słuchawek ani rusz. Uwielbia wymyślać przezwiska osobom, które coś dla niej znaczą.